เจรนัย
จะหมายรัก ตั้งมั่น สัญญารัก
ได้ประจักษ์ รักแท้ เสมอเหมือน
จะเปรียบรัก เป็นดั่ง เจ้าดวงเดือน
ที่ย้ำเตือน ส่องสว่าง กลางทิวา
แม้หมู่ดาว อวดแสง ประชันแข่ง
ก็ด้อยแรง กว่าจันทร์ เป็นหนักหนา
ความรักเรา เป็นดั่ง นวลจันทรา
ที่เด่นกว่า หมู่ดาว ในราตรี
แม้บางครั้ง รักเรา เหมือนแรมจันทร์
ที่โศกศัลย์ มืดมิด ไร้แสงสี
เสมือนรัก ได้ประสบ พบราคี
แต่เรื่องนี้ อยู่ได้ ไม่กี่วัน
ในข้างขึ้น จันทร์เพ็ญ เด่นโฉมฉาย
เหมือนรักกลาย ชุ่มชื้น ให้สุขสันต์
จะดูเด่น ส่องสว่าง กลางคืนวัน
ให้ประจักษ์ รักมั่น ทุกวันวาน
อันพระจันทร์ เด่นสว่าง กลางฟาก