พุด
ในราตรีที่เดือนครึ่งดวงลอยคว้าง
อย่างอ้างว้างเดียวดายท่ามผืนฟ้าหม่น
ดวงแลลอดผ่านเรียวใบไม้ริมชายคา
แลเห็นแรมจันทร์ทอแสงนวลเหนือนภา
ที่ยังคงให้ความรู้สึกงามแผก..งามเศร้า
งามให้คนทั้งโลกหล้า
ต่างพากันได้ฝากฝันฝากใจ
ไม่ว่าจะในกระท่อมทับวิมานไพร
ฤาในคฤหาสน์ใหญ่ ณ กลางเมือง
ธรรมชาติที่ทุกคนมีสิทธิ์เท่าเทียมกันที่จะ
นำมาดลฝันสร้างสรรสิ่งสุนทรีย์
ดับร้อนให้โลกนี้ผ่อนเพลา..
ฟ้าคืนนี้ดูเทาทึม อึมครึมแลสลัวเลือนลาง
ในท่ามดวงดารา
ที่เปรียบประดุจดั่งผองชนคนบนผืนหล้า
เฉกเช่นกัน
ที่ต่างพากันสร้างขวัญอัญมณีจิต
ให้ดวงชีวาชีวิต
ยังคง..
เปล่งแสงกระพริบระยิบระยับด้วยแรง
1438
2
0
หน้าส่วนตัว
