อัลมิตรา
..๏ ณ ขอบฟ้าแสนไกลในเวิ้งฝัน
ลมเหมันต์โบกโบยให้โหยหา
เปิดหน้าต่างรับแสงแห่งจันทรา
มวลดารากระพริบพราวราวประชัน
ร่ายลำนำขับกล่อมจากอ้อมใจ
เพียงปรารถนาบางใครได้สุขสันต์
ผู้เดียวดายแอบเพ้อเผลอรำพัน
รอเธอจูบรับขวัญทุกวันคืน
หวังได้พบอีกคราใต้ฟ้ากว้าง
ใจที่คว้างโศกศัลย์พลันสดชื่น
หยดน้ำค้างดุจดาวพร่างพราวพื้น
ปลุกใจตื่นราวสรวงร่วงลงดิน
แม้นมิอาจรับรู้เธออยู่ไหน
แต่ส่วนลึกหัวใจยังใฝ่ถวิล
คนละฟากแห่งหนเกินยลยิน
สายใยกลับมิสิ้นแหว่งวิ่นตาม
ลมเหมันต์เจ้าเอยเราเปรยย้ำ
นัยที่พร่ำประจักษ์รักล้นหลาม
เฉกนภาเจิดจรัสรัตติงาม
แลวับวามกระพริบพราวดั่งดาวเดือน ๚ะ๛