กันนาเทวี
เขียนกลอนรักจากใจใส่ซองน้อย
ถักทอถ้อยคำซึ้งส่งถึงเขา
ฝันเคียงคู่อยู่กินถิ่นลำเนา
จะคอยเฝ้าปฏิบัตินั่งพัดวี
ค่ำคืนนี้เหงาใจด้วยไกลห่าง
เธอจากร้างแรมไกลมิใช่หนี
รู้ว่าไปทำงานนะคนดี
ครบขวบปีย้อนมาบ้านนาเรา
ที่เมืองกรุงยุ่งยากดูจากข่าว
ทุกเรื่องราวสับสนจนอับเฉา
อำนาจเงินขันแข่งยื้อแย่งเอา
ดั่งแมงเม่าหลงแสงสีชีวีวาย
โอ้พี่จ๋ากลับนามาสู่ขวัญ
มาร่วมฝันสานสู้สู่จุดหมาย
ฟื้นผืนนาปู่ย่าและตายาย
มิให้หายสูญสิ้นแผ่นดินทอง
กาสะลองบานแล้วแว่วเพลงหวาน
ณ ใต้ลานทองกวาวแห่งเราสอง
สัญญากันมั่นไว้มอบใจครอง
ทุ่งรวงทองลานฟางมิร้างเลือน
เขียนกลอนรักจากใจใส่ซองน้อย
ด่วนจี๋หน่อยไปรณี