พิมญดา
แอบปลื้มเธอโดยบังเอิญในวันนั้น
เดินชนกันบนถนนคนขายของ
แก้วสวยใสตกไปแตกแยกเป็นกอง
ฉันยืนร้อง!ว๊าย!คำเดียวเหี่ยวหัวใจ
คำขอโทษพร้อมก้มจับของขึ้นมา
สบสายตาพาขวยเขินเกินรับไหว
บอกจะคืนแก้วชิ้นใหม่ให้เร็วไว
ขอเบอร์ไว้จะโทรกลับรับของคืน
เสียงเรียกเข้า"สุดสวยรับโทรครับ"
รีบกดรับ ฟังสำเนียงเสียงสดชื่น
แก้วได้แล้วบอกจะคืนให้มะรืน
หน้าระรื่นยิ้มมองเบอร์เผลอเอียงอาย
ได้ยินไหมเสียงหัวใจคนขี้เหงา
ชักอยากใช้คำว่าเราเช้า-ค่ำ-สาย
เจอะเพียงครั้งฟังเสียงซึ้งถึงมิคลาย
กลัวเบอร์หายเมมโชว์ดูทุกนาที
เบอร์โทรเธอคนเมมเบอร์เยอะไหมหนอ
คนแอบพ้อขอติดต่อเบอร์โทรนี้
มีที่ว่า