เอื้องอังกูร
เป็นสัญญาหน้าฝนคนอ้างว้าง
เธอกล่าวอ้างว่าจะรอไม่ท้อถอย
ทุกวันปีหากพี่ไปน้องจะคอย
จะเป็นดาวดวงน้อยคอยคนจน
จากน้องไกลไปเพื่ออนาคต
เหงื่อทุกหยดที่หลั่งดังสายฝน
จะตั้งใจทำงานอย่างอดทน
จะกล้ำกลืนฝืนทนจนสุดตัว
พอสิ้นฝนเหมือนคนสิ้นมนต์ขลัง
น้องหันหลังลืมสัญญาน่าใจหาย
กลับถึงบ้านรู้ข่าวแทบวางวาย
เธอกลับกลายเป็นอื่นสะอื้นทรวง
เธอไปมีคนใหม่ใม่คิด
ฉันมันผิดใช่ใหมที่ไม่หวง
ทำไมต้องมาเจอเธอคนลวง
เธอไม่ห่วงฉันเลยเคยรักกัน
ฉันยอมอดเพื่อสร้างทางชีวิต
ไม่เคคิดท้อใจในตัวฉัน
อุปสรรคมากมีพร้อมฝ่าฟัน
เพื่อความฝันสองเราเฝ้ารอคอย
มาวันนี้ไม่มีเธอเสมอเหมือน
อนาคตรางเลือนเห
หน้าส่วนตัว
1162
0
0
