แทนคุณแทนไท
๑...
ฉันถาม "ความผิดหวัง" เมื่อสั่งว่า
ไยคิดกล้า ทำลายขายศักดิ์หญิง
เธอตอบคำ ย้ำหนัก ถึงรักจริง
ก็ไม่ยอมถูกทิ้ง เหมือนสิ่งทราม
๒...
ฉันถามถึง "ความโกรธ" ไยโหดนัก
เธอว่ารัก ยิ่งมากก็ยากห้าม
สุดหักแค้นเมื่อแน่นนัยดั่งไฟลาม
แล้วปล่อยให้ใครหยามตามใจคิด
๓...
ฉันถามหา "ความงาม" ของอดีต
ไยคั่นขีดกีดขวางอย่างถือสิทธิ
ทั้งที่เราต่างอิสรา ในชีวิต
เธอว่าคิดอย่างนั้น ฉันไม่เป็น
๔...
ฉันถามว่า "ความเศร้า" ยังเศร้าไหม
เปล่าประโยชน์จะเศร้าใจให้ใครเห็น
มันถูกซอนซ่อนไว้ใต้ประเด็น
หลังเธอเป็นผู้แพ้ นับแต่นั้น
๕...
ฉันถามถึง "ศรัทธา" ที่เคยสร้าง
เธอเยาะพลางกางแดแผลแห่งฝัน
มันคื
1955
11
0
หน้าส่วนตัว
