ใจที่รอ ไม่ตัดพ้อให้หม่นจนเสียขวัญ จะรอคอยพี่กลับนับคืนวัน ยังคงมั่นรอคอยไม่น้อยใจ หลายปีผ่าน แม้นเนิ่นนานพี่จ๋าอย่าหวั่นไหว ด้วยหน้าที่การงานฉันเข้าใจ แม้นห่างไกลตัวฉันยังมั่นคง อยู่ทางหลัง ฉันก็ยังไม่ท้อต่อประสงค์ แว่วแว่วข่าวข้างกายพี่มีอนงค์ ฉันยังคงเชื่อมั่นไม่หวั่นใด ยามค่ำคืน ใจสะอื้นเหน็บหนาวกว่าคราวไหน กอดสัญญาของเราเฝ้าห่วงใย แอบร้องไห้พี่จ๋าเพราะอาวรณ์ ในวันนี้ รอข่าวดีด้วยใจหวั่นพรั่นสังหรณ์ ยามค่ำคืนไหว้พระก่อนจะนอน กราบขอพรคุ้มครองพี่อย่ามีภัย ๒๓ กันยายน ๒๕๕๐