กันนาเทวี
รักษารักแสนหวานซ่านใจซึ้ง
หวั่นวันหนึ่งจืดจางแก้วบางใส
เฝ้าประคองห่วงจริงยิ่งสิ่งใด
โปรดเข้าใจฉันบ้างอย่าร้างลา
ขอเก็บรักนี้ไว้ในใจเศร้า
บางครั้งเหงาหม่นหมองเหม่อมองหา
อยากให้ทักคุยเล่นเช่นเคยมา
ส่งสายตามาบ้างอย่างเพื่อนกัน
จุดอ่อนของหัวใจใครจะรู้
ทำให้ดูแข็งแรงแกร่งเฉิดฉันท์
แท้ที่จริงโศกาและจาบัลย์
สุดจะกลั้นน้ำตาความอาลัย
ทำเริงร่าสดใสไปวันวัน
แท้ใจนั้นห่วงหาอย่าสงสัย
รักมากล้นแน่นหนักในหทัย
แต่ความนัยบอกเขาเราคงตรม
ก็แค่คนไม่สำคัญฉันคนนี้
เพราะเธอมีคู่ใจใฝ่สุขสม
จึงจำต้องระวังใจเหลิงลม
ใฝ่ชื่นชมมากไปไม่เข้าที
แม้แสนรักรักษ์ไว้ในใจโศก
วิปโยคทนหมองไม่ผ่องศรี