ขุนพ่ายสุรา
ยิ้มรับโสด กับน้ำตา ผสมเหล้า
มันช่างเข้า กลมกล่อม หอมหวาน
รินใส่ปาก ฝากน้ำใจ ให้วันวาน
ที่เนิ่นนาน ต้องล้ม เพราะลมคน
ฉลองความโสด อย่างชื่นสม
นั่งภิรมย์กับรสเหล้า อย่างสับสน
เพราะภาพเก่ามันเศร้า เข้าเยือนยล
จนตาจน โทรมร่าง ทรมาร
ฝืนหัวเราะ ยิ้มเย้ย เลย ร้องไห้
ถามหัวใจ ไยเศร้า ไม่อาจหาญ
ทั้งที่รู้ ว่ารักนี้ ที่ทรมาร
ยังอาจหาญ ไปเลยเส้น เป็นรักกัน
รักด้านมืด ในมุมอับ จับต้องยาก
เพียงรักฝาก เพียงลม มาห่มฝัน
เพียงชั่วครู่ ชั่วครั้ง ที่รักกัน
ไม่มีวัน จะชื่น ได้รื่นรมย์
นำน้ำเหล้า เคล้าน้ำตา มาไล่รัก
ที่โซมนัก เพราะไข้ใจ ให้ขื่นขม
รักเอ่ย จงถอนพิษเจ้าไปให้นานนม
ฝากรักขม
2361
1
0
หน้าส่วนตัว
