พิพัฒนชัย พรมศรี
โคลงมหาวิชชุมาลี : เกลื่อนกรุง
๏ ทุระยำกำเนิดแล้ว ....... กอบกิน
เกณฑ์กักขฬะก่อระกำ ....... สู่เบื้อง
สะพรั่งทั่วธรณินทร์ .......... ขยาด
ยุรยาตรเขยิบเยื้อง ......... ขย่มเข้า เขมือบกรุง
๏ กระบือพุ่งตะบันอ้าง ........ อธิปไตย
ปากพล่ามพลางตีนกวาด ..... กร่างกร้าว
ถ่อยเข้าคืบครองไทย ......... ตลอดช่วง
ชวนชักนำโน้มน้าว ............ ขลุกคูถ มูตรโคลน
๏ ทะโมนโหนห้อยล้น ........ ลามวัด
เข่นสงฆ์ขับชีช่าง.............. ชั่วแท้
แล้วระเบงระบำสัตว์ .......... สิ้นเสพ
ต่างจูงเกวียนกันตามแก้ ...... กฏหมาย กฏกู
๏ พิศดูเหล่าไพร่ล้วน .......... จัญไร
ตีนก่นสาปแทนปาก ......... แทน
1768
5
0
หน้าส่วนตัว
