ม้าก้านกล้วย
บทกวีที่เสนอสรรค์จรรโลงสนาน
ซึ่งสร้างสานจากคำคมอารมณ์ศิลป์
ไม่เคยคิดทำร้ายใครให้พ่ายพิน
ไม่เคยสิ้นสายสุดฉุดอาวรณ์
เพียงประสมคารมสมความคิด
เพียงลิขิตตราไว้ให้โอนอ่อน
เสกเรื่องหลากราวเป็นเช่นละคร
ร่ายคำกลอนวอนว่าประสาซึ้ง
กวีคือถ้อยสำเนียงเพียงเสนาะ
กวีคือเพลงเพราะเพียงบทหนึ่ง
กวีคือแทนท้อพ้อรำพึง
กวีคือสิ่งซึ่งระบายฤดี
กวีเป็นผู้สร้างทางแห่งฝัน
กวีนั้นคันฉ่องส่องวิถี
กวีวาดหวังวางสร้างชีวี
เพราะกวีจึงมีวันฝันสมใจ
ฉันสร้างตัวแทนฉันขึ้นมาหนึ่ง
ด้วยซึ้งก็สร้างเธอขึ้นไว้ให้
แล้วจูงมือร่วมทางฝันอันแสนไกล
สุขอื่นใดมิเทียบได้แล้วนะเธอ
แม้นจะต่อว่ากันว่าฝันเฟื่อง
แม้นขุ่นเคืองเพรา
1748
3
0
หน้าส่วนตัว
