ราม ลิขิต
ตัวของผมก็เคยเป็นคนบ้า
แม้วันนี้ก็ดูท่าว่ายังเหลือ
หากแต่มีประสบการณ์ผ่านมาเจือ
ได้รู้เหนือรู้ใต้คิดไตร่ตรอง
ในวัยหนุ่มบุ่มบ่ามเป็นข้ามศพ
แลกเลือดกลบปากกั้นมันสมอง
ค้อนและเคียวตอกกันเป็นครรลอง
ใครไม่ต้องในชะตาเป็นหน้าตึง
เขาบอกซ้ายผมจะขวาหน้าจะหลัง
เขาบอกยืนผมจะนั่งสั่งเป็นผึง
ไปบ้านนอกออกหน้ากล้าตะบึง
จะไปกลึงอุดมการณ์ด้วยงานงาม
กับชาวบ้านค่าเราคือเร้าเหงื่อ
เอาเลือดเนื้อเข้าด้นช่างคนหยาม
คนทุกข์ยากอยู่โน่นเป็นโพ้นยาม
ตัวจริงจริงที่ไอจามด้วยความจน
ท้องโหยหาอาหารก็คานหาบ
แดดจะนาบเนื้อตัวไม่มัวสน
กินหยาบหยาบอยู่เยี่ยงเพื่อเลี้ยงตน
ไม่แบมือไม่บ่นอดทนทำ
นักเลงจริงข้า