ประทาน
นางรู้สึก น้อยใจ ในคำกล่าว
มองลูกสาว รู้สึก นึกสับสน
น้ำตาริน หลั่งไหล ใจกังวล
พาหมองหม่น เกินกว่า จะทนทาน
ตัดสินใจ คว้าร่าง หนังหมาป่า
รีบจำแลง แปลงกายา น่าสงสาร
ขืนอยู่ไป ยิ่งก่อ ทรมาน
สู่พงไพร ไพศาล อย่างซานซม
ชายตัดฟืน รู้สึก สำนึกผิด
เมื่อได้คิด ก็สาย ให้ขื่นขม
หลุดลอยไป ไม่อาจคว้า กลับมาชม
ต้องระทม ทนสู้ อยู่เดียวดาย
พบกับความ ลำบาก มากกว่าเก่า
เพราะความเขลา ของตน จนเสียหาย
ทั้งทำงาน ทั้งเลี้ยงลูก ทุกข์ใจกาย
ฐานะกลาย จนลง ไม่คงเดิม
สาธุชน ที่รัก ฟังสักนิด
โปรดอย่าคิด เอาอย่าง มาสร้างเสริม
ควรเพียรหมั่น สานก่อ เพื่อต่อเติม
ห
1097
5
0
หน้าส่วนตัว
