ผีขี้เมา
คนใจช้ำอย่างฉันมันไร้ค่า
ใครก็ได้ช่วยมารักษาแผล
คอยปลอบให้หายเหงาเศร้าดวงแด
มีรักแท้คงมั่นร่วมฝันไป
มีความหลังอย่างไรฉันไม่คิด
ไม่ยึดติดถือสามาจากไหน
ขอเพียงเธอเป็นหญิงที่จริงใจ
ช่วยสมานแผลร้ายรักร้าวราน
แต่นึกหวั่นวิตกอกสะท้อน
กลัวรักจรจืดจางไม่ดั่งฝัน
กลัวความช้ำซ้ำรอยคอยประจาน
ตามเผาผลาญพล่าใจไร้ปรานี
ความหมองหม่นหนก่อนได้สอนไว้
ยังเจ็บในอุรามาทุกที่
หากรักใหม่ผิดหวังอีกครั้งนี้
ทั้งชีวีแทบเหมือนเลือนละลาย
ถ้าแน่ใจไม่ลวงเฝ้าห่วงหา
รักไม่ราร้างเลื่อนเจือนจางหาย
จะฝากตัวแนบข้างพร้อมทั้งใจ
ขอรักไปเนิ่นนานจนวันตาย...ฯ