22 มีนาคม 2545 10:19 น.
กาดาษ
วันนี้ฉันนั่งอยู่ในห้องเงียบๆ เพียงลำพัง
ไม่รู้ว่ากี่ครั้งแล้วที่ต้องจมอยู่กับความเงียบงันเช่นนี้
ใครจะรับรู้บ้างว่าการอยู่คนเดียวมันช่างโหดร้ายสิ้นดี
กว่าเวลาจะผ่านไปสักนาทีช่างเนิ่นนาน
จะมีใครบ้างไหม..ที่หัวใจยังมีพื้นที่ว่าง~ว่าง
พอที่จะให้ฉันคนซึ่งอ้างว้างจับจองบ้างจะได้ไหม
เหนื่อยล้าเต็มทีกับการที่ต้องอยู่อย่างไม่มีใคร
ขอแค่เศษความห่วงใยกับกำลังใจดี~ดี
เพียงเท่านี้ก็คงเพียงพอแล้วสำหรับคนอย่างฉัน
ไม่อยากคิดฝันให้ไกลเกินกว่านี้
ขอแค่คนหนึ่งที่ทำให้ใจได้รู้สึกดี
เพราะในตอนนี้..อยากจะมีใครที่ใจแคร์
22 มีนาคม 2545 10:19 น.
กาดาษ
ไม่ต้องคิดถึงฉันหรอก..คนดี
ขอแค่จำไว้ว่า..เธอยังมีฉัน
ที่ยังคิดถึง ยังห่วงใยเธอทุกวัน
และมีใจคงมั่นตลอดเวลา
เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว..คนดี
แค่เธอรับรู้ว่ายังมีคนห่วงหา
เมื่อยามที่เธอสุขใจ
จะมองอยู่ไกลๆ ด้วยสองตา
แต่เมื่อยามที่เธอล้า
ฉันจะมาช่วยซับน้ำตา..ข้างๆ เธอ
22 มีนาคม 2545 10:19 น.
กาดาษ
ในวันนี้อยากบอกว่า ฉันเสียใจ
ที่ทำให้อะไร-อะไรต้องจบลงแค่นี้
ปล่อยให้ยืดเยื้อก็คงไม่ทำให้อะไรดี
เพราะรักเราวันนี้ มันหมดสิ้นแล้วซึ่งเยื่อใย
ถ้าจะถามว่าใครคือคนผิด
คงต้องโทษที่ฟ้าลิขิตให้เป็นเช่นนี้
ให้เราพบกันรักกันอยู่ดี-ดี
แต่มาวันนี้กลับไม่มีแม้ความเข้าใจ
จึงต้องตัดสินใจให้แน่วแน่
ฝืนทนอย่างไรก็คงหมดทางแก้ไข
เพราะในวันนี้ใจเราต่างเปลี่ยนไป
จึงต้องตัดใจไปตามทางของแต่ละคน
21 มีนาคม 2545 14:52 น.
กาดาษ
ดีใจนะที่ได้รู้จักกับเธอ
ถึงแม้จะไม่เคยได้เจอกัน
แค่ได้พูดคุยในแต่ละวัน
ก็ทำให้ชื่นฉ่ำไปทั้งใจ
เธอเคยบอกว่ารักกัน
จากวันนั้นใจฉันเริ่มหวั่นไหว
เธอโทร.มาฉันเลยไม่ค่อยกล้าพูดอะไร
ก็ใจมันสั่นไหวทุกครั้งที่เธอโทร.มา
เธอคงไม่รู้สินะ
เพราะฉันเคยบอกว่าเธอเป็นแค่เพื่อน
จริงๆแล้วภายในใจมันย้ำเตือน
ว่าคิดกับเธอเกินเพื่อนธรรมดา
มาวันนี้คงสายไปแล้วใช่ไหม
เพราะเธอมีใครที่ใจเธอใกล้กว่า
ฉันคนนี้คงเป็นแค่คนขั้นเวลา
เธอแค่เข้ามาแล้วผ่านไป
คิดได้ตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์
ถ้าจะโทษคงต้องโทษที่ตัวฉัน
ในวันนั้นบอกเธอเป็นเพื่อนกัน
ทั้งที่ใจคิดเกินกว่านั้นตลอดเวลา
เธอไม่ใช่คนผิด
จงทำตามความรู้สึกนึกคิดที่ใจเธอเรียกหา
ปล่อยฉันไว้กับภาพความทรงจำ..ที่ผ่านมา
แล้วสักวัน..น้ำตาคงช่วยพาทุกอย่างไปจากใจ
21 มีนาคม 2545 14:09 น.
กาดาษ
คืนนี้ฉันนั่งมองดาวบนท้องฟ้า
ในใจก็อยากรู้ว่า..ฟากฟ้าสิ้นสุดที่ตรงไหน
เพราะมีใครคนหนึ่งซึ่งเป็นคนของหัวใจ
มาลาจากฉันไปไกลสุดขอบฟ้า
เราจากกันไกลถึงเพียงนี้
อยากรู้ว่าใจคนดียังมีฉันอยู่บ้างไหม
ส่วนใจฉันยังมีเธอทุกอณูของหัวใจ
คืนวันจะผ่านเนิ่นนานเพียงใด..ยังมีเธอ
อยากให้รู้ว่าใจฉันยังคงมั่น
จะร้อยปีหมื่นวัน ยังมีเธออยู่เสมอ
ไม่เคยเลยสักวินาทีที่จะลืมเธอ
ก็ฉันเผลอมอบใจให้เธอไปแล้วทั้งใจ
หน้าส่วนตัว
606
