19 มกราคม 2546 02:04 น.

เพลงใบไม้

ตะวัน

เพลงใบไม้
โชยความรักมาทักทายสายวันนี้
ฟ้าสีฟ้าเมฆสีขาวอากาศหนาวที่มี
เติมเต็มวันวันนี้ให้งดงาม

หยดน้ำค้างเริ่มระเหย
แต่ความคิดถึงยังไม่คุ้นเคยกับคำถาม
ว่าเธออยู่ตรงไหนใต้ฟ้าสีคราม
แต่ละโมงยามเธอคิดถึงฉันเท่าไร

และเพลงใบไม้เพลงนี้
เธอคนดีได้ยินมันหรือไม่
เธอเป็นอย่างไรบ้างในวันห่างไกล
รู้สึกถึงฉันบ้างไหมในอากาศดีๆ

ก่อนจะจบเพลงใบไม้
ฉันมีคำถามสุดท้ายคำนี้
มันจะอีกนานสักเท่าไหร่คนดี
ที่จะมีเวลาสักนาทีให้เราพบกัน				
7 กันยายน 2545 16:32 น.

ความใกล้เคียง

ตะวัน

จากมุมที่มอง...
สัมผัสเพียงเสียงร่ำร้องที่โหยหวน
ครื้นและครึ้มคร่ำและครางอย่างครืนครวญ
การแรมรอนยังเรรวนอย่างร้างไร้
ความเป็นจริง...ความเป็นฝันยังชุ่มชื้น
ดาวไกลลิบยังหยิบยื่นค่ำคืนให้
บางองศายังกล้าแรงด้วยแสงไฟ
เพียงแต่ฝันมันอยู่ไหนยังไม่รู้
ความล่องลอยจึงหลอกลวงอย่างลึกซึ้ง
จินตนาการ แม้เพียงครึ่งไม่เหลืออยู่
ความว่างเปล่ายังยวนเย้าการเฝ้าดู
ห้วงอารมณ์แห่งนักสู้ไม่เหลือแล้ว
จากรอยแยกที่แตกตัวในหัวสมอง
กลายเป็นเพียงเศษละอองที่ไหวแผ่ว
จากครรลองที่มองเห็นเป็นเส้นแนว
เหลือเพียงทางที่ร้างแววและอ้างว้าง
ความอึมครึมคืบเข้าคลุมทุกขุมขน
ความเป็นไปยังปะปนในทุกอย่าง
กลับไม่ได้ ไปไม่ถึงสักหนึ่งทาง
เหมือนถูกตรึง ครึ่งครึ่งกลางกลาง อยู่อย่างนี้
ความอ่อนแอแผ่ขยายมารายเรียง
รับรู้เพียงแสงพรายพริบที่ริบหรี่
จบความจริงที่ใกล้เคียง แต่โดยดี
เข้าสู่โลกแห่งหน้าที่ที่โอบล้อม				
5 กันยายน 2545 20:03 น.

บางสิ่งที่ฉันมี

ตะวัน

ที่ระเบียงความฝัน
ที่ที่ความดื้อรั้นแฝงตัวอยู่เงียบๆ
ที่ที่มีแต่ความราบเรียบเป็นส่วนใหญ่
ที่ที่ใครต่อใครคอยค้นหา
ที่ที่ให้คำตอบใครเหล่านั้นว่า...หามันไม่เจอ
คือที่ที่เธอกำลังยืนอยู่ตรงนี้
ตรงนี้...มีรักของฉัน
ร้องเพลงกล่อมความฝันที่กำลังงอแง
มันไม่ใช่แค่แน่ใจ
เธอรู้ไหม...ฉันรักเธอ				
5 กันยายน 2545 19:44 น.

องค์ประกอบ

ตะวัน

ครืนครืน...ครื้นเสียงฟ้ากระชากกระชั้น
ทางด้านแสงก็เช่นกันกระชั้นข่ม
ก่อนเติมเต็มความโหดร้ายด้วยสายลม
พร้อมเม็ดฝนที่พร้อมจมทุกเม็ดทราย
กระแสฝนพลัดพรากฟ้ามาพร่างพื้น
กระแสไฟกลับไหวรื้นไม่ขาดสาย
กระแสเท้าโถมก้าวทับความอับอาย
กระแสตัวพลิกโยกส่าย - ตามสายดนตรี
จากสุราสู่อารมณ์ที่หลากรส
ความกำหนัดมันเกินกดไว้แค่นี้
ชายแปลกหน้ามากับฝันอันสุนทรี
หญิงแปลกตาร้อนราตรี - ยินดีต้อนรับ
ฝนพรั่งพรู ขี้หมูไหล คนได้พบ
ความน่าขำอีกคำรบของห้องหับ
ด้วยความจริงที่สุกงอมพร้อมซึมซับ
ด้วยช่วงวัยที่พร้อมรับการรับรู้

..............................

จากราตรีสู่อรุณอันขุ่นมัว
ภาพพระสงฆ์ปรากฏตัวแต่เช้าตรู่
ภาพสายเดี่ยวเฉิดเฉี่ยวอย่างเลิศหรู
ประกอบตัวให้ได้ดูอย่างแปลกตา				
30 สิงหาคม 2545 22:44 น.

อุดมกู ( ไม่หรูเท่าอุดมการณ์ )

ตะวัน

อุดมกู...
ดำรงอยู่เพื่อให้ฝันมันขับขาน
อุดมกูไม่หรูเท่าอุดมการณ์
อุดมกูเพียงสืบสานสันดานกู

อุดมกู...กูรู้เพราะกูคิด
ส่วนเรื่องมันจะถูก - ผิดกูไม่รู้
คงมีบ้างเข้าผิดตรอกออกผิดประตู
แต่กูเชื่อ มันยังอยู่เป็นเส้นทาง

อุดมกู...ไม่สู้จะสละสลวย
ไม่สดสวยสุกใสไสวสว่าง
เอาแต่พล่านอยู่ในกรอบอันบอบบาง
แต่มันสร้างร่างตัวในหัวคิด

อุดมกู...ตู่ขึ้นมาเป็นว่าเล่น
ใช้ความฝันอันซ่อนเร้นปะต่อปะติด
มีความพลาดเป็นรสชาติของชีวิต
เป็นคุณครูของความคิดที่ไม่ครบ

อุดมกู...อุตส่าห์คิดเป็นตุเป็นตะ
กูจึงจะสืบเท้าไปให้รู้จบ
ตามครรลองคดคู้ - ที่กูค้นพบ
ตราบวาระที่ซากศพจะพบพระ				
Lovers  0 คน เลิฟตะวัน
Lovings  ตะวัน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟตะวัน
Lovings  ตะวัน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟตะวัน
Lovings  ตะวัน เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงตะวัน