เรื่องสั้น นิยาย

คิดจะรัก...ต้องพักรบ ( ตอนที่ 17 )

กัญญาถึงกับหลุดขำทันทีเมื่อเห็นคุณไผ่หยิบแครอทหัวน้อย ๆ ที่ร้อยเป็นพวงขึ้นมาชูพร้อมกับร้องเป็นเพลงและเต้นไปด้วย…ชาวกะเหรี่ยงแถวนั้นถึงกับอมยิ้มและปรบมือตามจังหวะทันที…
กัญญาเดินซื้อผักและผลไม้ได้มากมายจนเต็มคันรถ  เธอเผื่อเอาไว้ว่าถ้าเหลือจากทำอาหารคืนนี้ก็จะเอากลับไปฝากคนที่บ้านด้วย…กัญญาเดินมาหยุดอยู่ตรงร้านขายผลไม้แปลก ๆ เธอหยิบขึ้นมาดูเห็นเป็นลูกคล้าย ๆ องุ่นนอกแต่ว่าลักษณะไม่ค่อยจะเหมือนสักเท่าไร  สีคล้ายลูกหว้าที่ยังไม่สุก  กลิ่นอมเปรี้ยวนิด ๆ และมีความหอมที่แตกต่างจากผลไม้ทั่ว ๆ ไป…กัญญาพยายามคุยกับชาวกะเหรี่ยงแต่ก็พูดกันไม่ค่อยจะรู้เรื่องเพราะชาวกะเหรี่ยงพูดไม่ค่อยชัด  เสียงเครืออยู่ใ				
 1134    0    0