หมอกจาง
ที่รัก
อย่าเพียรไถ่ถามเลย ถึงเหตุผลของความรักที่ฉันมีต่อเธอ
เพราะแท้ที่จริงแล้ว ความรักนั้น-เป็นลูกกำพร้า
ฉันอาจพบมันครั้งแรก ในดวงตาของเธอ
เด็กกำพร้าผู้ซุกซน ไม่รู้ที่มา และอาจจะยังไม่รู้ที่ไป
และชั่วเพียงขณะใจเดียว เจ้าเด็กกำพร้านั้น ก็โลดโดดมายังดวงตาฉัน
กระทั่งอุกอาจวิสาสะ เข้ามาเสียจนถึงกลางดวงใจ
ที่รัก
บางที ฉันอาจพบเจ้าเด็กกำพร้านี้ครั้งแรก ตรงระหว่างกึ่งกลางถ้อยคำที่เราสนทนากัน
ระหว่างถ้อยคำบางคำที่ฉันและเธอต่างจดจำมันไม่ได้
ถ้อยคำซึ่งอาจนำพามาซึ่งเสียงหัวเราะ หรืออาจเป็นความเงียบสงัด-ระหว่างเรา
และกว่าจะรู้ตัวอีกที
เจ้าความรักตัวน้อยก็ต้อยตามฉันไปทุกที่ที่มีเธอและไม่มี