กระต่ายใต้เงาจันทร์
ฉันเคยมองต้นไม้ในทุ่งกว้างใหญ่ ยืนดูแล้วครุ่นคิดเพียงลำพัง ต้นไม้ยืนตายซาก แผ่กิ่งก้านโกร๋นเกรียม ระเกะ ระกะ ปานจะวิงวอนร้องขอชีวิตจากฟ้า อย่างออ่นระโหยโรยแรง เสียงครวญของสายลมดังสะท้อนสะเทือนทั่วสารทิศ ฉันได้แต่มองละไล่สายตาตลอดแนวเส้นเขาเทือกเขาบางด้านยังทาบทอแสงอัสดง แต่ยังมีอีกด้านถูกแสงนิลฉายฉาบบางๆ
คงเหมือนกับชีวิตของคนเราที่มีทั้งทุกข์ สุข เศร้า คละเคล้าปะปนกันไป
บางคนก็โดน มรสุมชีวิต ซัดซาด ถาโถม รุกเร้าไม่หยุดหย่อน
แต่บางคนมีชีวิตที่สุขสบาย แต่ฉันอดคิดไม่ได้ว่าในความสุขสบายกายนั้น มีอะไรแอบแฝงซ่อนเร้นอยู่ลึกๆ
หน้าส่วนตัว
1206
0
0
