พู่กันของหูกวาง
คงจะมีหลาย ๆคน คิด แบบเดียวกันกับผม
เพราะยิ่งเราเติบโตขึ้น
ชีวิตเรายิ่งห่างหายไปจากความเพ้อฝัน
เดินอยู่บนโลกแห่งความเป็นจริง แบกหน้าที่ความรับผิดชอบ
... และอาจไม่เหลือเวลาให้กับความสุขเล็ก ๆกับความรู้สึกในใจ ..
ผมเอง ก็เติบโตขึ้น และกำลังเป็นแบบนั้น มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น ทุกวัน
มีเศษตะกอนของความรู้สึก ตกอยู่เต็มพื้นภายใต้จิตใจ
ยากที่จะหาทางระบาย
.. มันยากนะ ที่จะหาใครสักคนที่เชื่อใจ เข้ามารับฟัง
แต่สำหรับผม อาจไม่ใช่ใครสักคน ที่มาคอยรับฟัง แต่มัน เป็นที่สักที่ ที่ทำให้เรา ได้อยู่กับตัวเอง
มองเห็นถึงความคิดตัวเอง
อาจเป็นที่ที่ได้ระบายความคิดลงบนตัวอักษร ยิ่งอ่าน มันยิ่งทำให้เ
1858
1
0
หน้าส่วนตัว
