ณ บ้านริมหาด
แอร์ในรถเย็นฉ่ำ..คลอด้วยเสียงเพลง
อครูซติก ครอบครัวของเราเดินทางกับตั้งแต่เช้า แสงแดดภายนอกแรงกล้าขึ้นเช่นกัน น้าศิลป์ชะลอความเร็วลง เมื่อถึงด่านตรวจค่าผ่านทาง และค่อยๆเร่งความเร็วขึ้นเมื่ออยู่บนทางด่วนที่บ้างก็วกซ้ายวนขวา ผัดฉ่าเพลินกับการมองสองข้างทางที่เต็มไปด้วยป้ายโฆษณาและตึกสูง นึกชมน้าศิลป์ในใจที่ขับรถได้นิ่มเนิบเหลือเกิน ยายคว้าตะกร้าของขบเคี้ยวขึ้นมา แจกจ่ายเกาลัดให้ตา ผัดฉ่า น้าศิลป์ ได้กินโดยทั่วกัน
อร่อยไหม ผัดฉ่า?
เสียงยายถาม..
อร่อยจ้ะยาย
เสียงผัดฉ่าตอบ..
อร่อยเพราะหิวหรือเปล่าล่ะ ผัดฉ่า
เสียงตาค่อนขอด..((ตามด้วยเสียงหัวเราะระลอกใหญ่))