เรื่องสั้น นิยาย - ตามใจคนเขียน

แอ๊บพลาย

สะพั่งสะท้านไมภพ

สะพั่ง ผิวปากเดินไปขึ้นรถหน้าตาเฉยขณะที่ประชาชนส่วนมากกำลังตำแดงก่ำหัวคิ้วกดต่ำ หน้าดำและคร่ำเครียดกับการงาน ที่แม้แต่ความขยันขันแข็งในการทำงานยังไม่รู้ว่าจะเอาตัวรอดหรือเปล่าเลยจากการโดนปลดเฉดหัวอ้างสาเหตุจากเศรษฐกิจตกต่ำ คนขับมอเตอร์ไซค์รับจ้างยังต้องโบกมือลากลับไปหาครอบครับที่บ้านนา ไปจับเขียดแลวหาปูปลากินพร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวดีกว่า 
   สะพั่งคิด จริงๆแล้ว ผมก็แย่เหมือนกัน นั่งปั่นหาเงินเพื่อชดใช้หนี้สินไปวันๆ หากในห้วงไหนมีเงินพอใช้หนี้ได้ก็จะสบายไปได้สักราวสี่ห้าวัน หากวันไหนไม่มีเงินเข้าเลย ก็จะมีเส้นสมองบวมเป่ง แต่วันที่ผิวปากแน่นอน เงินเข้าอย่างน้อยก็สามร้อยห้าสิบบาท
   สะพั่งค				
 973    0    0