ใกล้แล้ว
พี่ดอกแก้ว
ฉันยืนอยู่ตรงไหนก็ไม่รู้
อดทนสู้เดินมาหาจุดหมาย
ผ่านร้อนแดดแผดเผาทั่วร่างกาย
รับหยาดสายฝนรินชุ่มอินทรีย์
มีรอยแผลมากมายให้มองเห็น
บ้างลวดลายดูเด่นเป็นแนวสี
ความเข้มจางบางหนาพาดกายี
ในใจมีขมเฝื่อนเกลื่อนห้องใจ
ล้าเหลือเกินเดินทนบนทางเท้า
บางโค้งมีหนามยาวแกว่งวูบไหว
ไม้บางต้นให้ผลเป็นพิษภัย
ทางขรุขระทอดไกลให้ตรากตรำ
ฉันยืนนิ่งติงใจใส่คำถาม
จะพบความหิวโหยหรืออิ่มหนำ
ทางข้างหน้าอีกยาวไหมในระกำ
ฉันจะทำได้ไหมถึงปลายทาง
มองเหลียวหลังชั่งใจให้ครุ่นคิด
ผ่านมาแล้วชีวิตการแผ้วถาง
พ้นมาแล้วมากมายกับหลุมพราง
ยังหยัดร่างไม่ล้มถมทางดิน
ตัดสินใจไปต่อขอสู้ตาย
หน้าส่วนตัว
วันเกิดสมาชิก
สมาชิกใหม่
สมาชิกเขียนเยอะ
2521
43
