22 มีนาคม 2548 13:46 น.

นี่คือ..หนี้

อัลมิตรา

 
หลายครั้งหลายคนที่ผู้เขียนอ่านข่าวทำนองนี้ อ่านด้วยความสังเวชใจ หนี้พนัน !!
เพื่อนของผู้เขียนคนหนึ่ง ก็ใช้ชีวิตอย่างหลบซ่อนหลังจากเป็นหนี้พนันบอล
ทุกวันนี้ผู้เขียนไม่ทราบว่าเพื่อนคนนั้นอยู่ที่ไหน 
นอกจากนาน ๆ จะมีโทรศัพท์มาขอยืมเงิน
ซึ่งผู้เขียนก็ใช่ว่าจะเนรมิตให้ตามคำร้องขอ
สิ่งที่ผู้เขียนทำได้คือหยิบยื่นให้พอจะกินเท่านั้น 
พยายามอย่างยิ่งที่จะให้กลับตัวกลับใจ 				
14 มีนาคม 2548 15:57 น.

ฟ้าสางที่กลางกรุง

อัลมิตรา

...แม้ว่าไม่บ่อยครั้งนัก ที่ผู้เขียนมีโอกาสไปเยือนดินแดนต่างถิ่น
...ความไม่ประสาของผู้เขียน ซึ่งผู้เขียนไม่เคยรู้เลยว่ามีมาก .. 
...แต่ทว่า มากนัก
...คงเริ่มตั้งแต่กางมุ้ง ซึ่งกว่าผู้เขียนจะเก้ๆกังๆ หามุมแขวน 
...ซึ่งก็ได้สี่เหลี่ยมตามวิชาพิชคณิตมาหนึ่งชุด ..
...เป็นสี่เหลี่ยมมุมด้านไม่เท่า
...อย่าหวังว่าการเก็บมุ้งในยามเช้าจะเรียบร้อยหมดจด 
...ผู้เขียนใช้เวลานานกว่าครึ่งชั่วโมงในการหามุมรวบเก็บได้
...เหมือนก้อนผ้าอะไรสักอย่าง แต่เอาเถอะ นั่นเป็นฝีมือที่สุดประณีตแล้ว

...ผู้เขียนอาจจะเป็นคนเดียวในหมู่บ้านนั้น 
...ที่หอบเสื้อผ้ารวมถึงผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำ
...สายตาก็มองหาตะปู เพื่อแขวนสัมภาระดังกล่าว 
...ซึ่งก็ไม่เพียงพอต่อที่จะจัดแขวน
...น่าขำ ! หากผู้เขียนมีเพียงผ้าผลัดผ้านุ่ง ก็คงไม่ต้องเรื่องมากขนาดนี้
...น้ำขันแรก ที่บรรจงเอามือแตะ และนำมาลูบไล้ตามแขนขาก่อน
...ส่วนขันต่อไป ก็ต้องกลั้นใจตัดรดตัวไปเรื่อย ประมาณสิบขัน
...เรื่องที่จะต้องขัดสีฉวีวรรณ .. ยังพอมีเวลา 
...กลับกรุงเทพฯเมื่อไหร่ ค่อยคิด				
8 มีนาคม 2548 15:58 น.

เรียบง่าย..สายน้ำ..อัมพวา

อัลมิตรา

อาทิวา .. ลูกลิงอยากไปเที่ยวอัมพวาจัง มีโฮมสเตย์ด้วยนะอา นี่งัย ลูกลิงไปอ่านเจอที่เวป น่าสนใจนะคะ 
  ข้อความที่ผ่านสื่อทาง IT ปรากฏที่หน้าจอของหนุ่มใหญ่ใจดี เจ้าของผลงานคาวราตรีพ๊อตเก็ตบุคหมาดๆ  
ไหน ดูก่อน อ้อ !! เห็นว่าศาลาไทยจะไปนะ ลองถามดูสิ อาทิวาส่งข้อความกลับมาให้เห็น ทันทีลูกลิงก็ตอบกลับไปว่า 
เหรอ อา ดีจังเลย อยากไป อยากไป..  ตัวหนังสือที่แสดงอารมณ์ตื่นเต้นดีใจ แต่ตัวจริงที่นั่งคีย์ข้อความนี้นั่งยิ้มแต้ และฝันไปไกลแล้ว				
Calendar
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟอัลมิตรา
Lovings  อัลมิตรา เลิฟ 0 คน
มาอีกรอบนะ พยายามจะเขียนกลอนที่นี่ แต่ยังใช้ไม่เป็น เห็นกลอนขุดบ่อล่อปลาแล้วคิดถึงอิม คิดถึงเรื่องเก่า ๆ จะสิบปีแล้วสินะที่เริ่มเขียนกลอนได้ เหมือนกลอนที่เคยอ่านหรือเขียนขึ้นใหม่นะ
คิดถึงจังอิม สบายดีหรือเปล่า
>