บันทึกถึงคนที่บนฟ้า
ไร้อันดับ
เขียนบันทึกถึงคนที่บนฟ้า
หยดน้ำตาเปียกหมอนที่นอนหนุน
นึกถึงความเมตตาและการุณย์
ตักอุ่นอุ่นหนุนนอนแต่ก่อนมา
โอ...ละเห่เสียงใครผู้ใดกล่อม
รักถนอมลูกน้อยเฝ้าคอยหา
ป้อนน้ำนมกล่อมลูกหยอดหยูกยา
ดุจแก้วตาดวงใจคือใครกัน
ผ้าถุงเก่าผืนก่อนเคยนอนหนุน
มือคุ้นคุ้นวางทับก่อนหลับฝัน
อบอุ่นในกายจิตนิจนิรันดร์
ไม่เคยหวั่นไหวหวาดหรือขลาดกลัว
คนบนฟ้ารู้ไหมว่าใจนี้
เมื่อไม่มีตักอุ่นที่คุ้นหัว
ความอ้างว้างเงียบเหงาเป็นเท่าตัว
มองไปทั่วหาใครเหมือนไม่มี
ท้ายบันทึกถึงคนที่บนฟ้า
หยดน้ำตาอาบแก้มเหมือนแต้มสี
รอสักวันเมื่อฟ้าท่านปรานี
ให้ลูกนี้นอนตักพร้อมถักทอ
จบบันทึกถึงคนที่บนฟ้า
หน้าส่วนตัว
วันเกิดสมาชิก
สมาชิกใหม่
สมาชิกเขียนเยอะ
1906
4
