กระเทียมเถา
มารแมงมุม
กระเทียมเถาหนาวแรกนี้ที่หน้าบ้าน
แย้มตระการม่วงขาวพราวสดใส
ส่งข่าวถึงหนาวเยือนเตือนห่วงใย
และเตือนใครบางคน...ฉันทนคอย
หนาวทางนี้คนทางโน้น..ที่โพ้นฟ้า
ทอดตาหาไกลแสนไกลให้เศร้าสร้อย
หนาวกระทบหัวใจให้เป็นรอย
ใจดวงน้อยมีรอยช้ำมีน้ำตา
เพราะเธอไกลร้างเลือนเหมือนลืมแล้ว
เสียงหัวใจมันเต้นแผ่ว...แล้วไห้หา
หายเงียบไปร้างคำเอ่ยอำลา
ใช่ต่อว่า...แค่ทวงถามความผูกพัน
รู้ทั้งรู้ว่าหนทางเราห่างเหิน
มีทางเดินแตกต่าง..ห่างความฝัน
มีช่องว่างบางเบา...ไม่เท่ากัน
เธอกับฉัน..ใกล้หรือไกล...ใช่ต่างเลย
หนาวทางนี้ทางโน้นเล่าหนาวบ้างไหม
วันไหนไหนเรื่องราว...กล่าวเฉลย
ฉันยังรอไออุ่นคนคุ้นเคย
ลมรำ