ฉันหลงรสบทกวี..ดั่งชีวิต
ปราณรวี
ฉันหลงรสบทกวีที่ศาสตร์ศิลป์
ช่วยรดรินราดใจให้ชุ่มฉ่ำ
จึงจารจดถักถ้อยร้อยเรียงคำ
เป็นลำนำอิงแอบแนบบทเพลง
ฉันหลงรักกาพย์กานท์งานอักษร
ทั้งโคลงกลอนกลั่นกรอง..มองคร่ำเคร่ง
ฝึกประพันธ์เชื่อมโยงแม้โคลงเคลง
แลหวั่นเกรงกลัวคำขาดสัมพันธ์
จึงพากเพียรเขียนฝึกที่นึกได้
ลิขิตไปบนทางว่าสร้างสรรค์
ฉันทลักษณ์อักษราค่าอนันต์
มิมีวันเลือนหายจากสายตา
ฉันระบายทุกข์โศกจากโลกกว้าง
ตามแนวทางหวังวาดปรารถนา
แม้ล้มลุกอุปสรรคหนักชีวา
มิอาจกักจินตนาภาษากวี
ฉันบันทึกเรื่องราวคราวโลกยิ้ม
ดั่งภาพพิมพ์เส้นสายลายถ้วนถี่
ประดิษฐ์คำล้ำค่าประดามี
สิ่งดีดีเก็บไว้ในร้อยกรอง
ฉันจึงรักบทกวีด
หน้าส่วนตัว
วันเกิดสมาชิก
สมาชิกใหม่
สมาชิกเขียนเยอะ
3686
9
