อารมณ์ กับผืนน้ำ
เวทย์
เมื่อความนิ่งเนืองแน่นแผ่นอุทก
คล้ายกระจกสะท้อนภาพอาบสีสัน
โลกก็ทอทิวทัศน์มหัศจรรย์
ราวสวรรค์วาดวางพร่างพราวตา
เงาสะท้อนซ้อนทาบคล้ายฉาบทิพย์
ฤๅเทพหยิบมาสำหรับประดับหล้า
งดงามเหมือนเนรมิตในนิทรา
น้ำกับฟ้าผสานผสมจนกลมกลืน
ครั้นลมไล้ไล่ระลอกเหมือนหยอกยั่ว
ความพร่ามัวแทรกร่างหว่างริ้วคลื่น
ยิ่งพายุพัดโหมเสียงโครมครืน
ยิ่งครั่นครื้นคลื่นคลั่งบดบังตา
เกลียวคลื่นสาดฟาดกระหน่ำทำลายล้าง
สามารถสร้างเภทภัยได้หนักหนา
กลางฝันร้ายรุนแรงแห่งธารา
เหมือนโลกาวินาศอนาถใจ
รอผิวน้ำผืนเดิมเริ่มราบเรียบ
คืนความเงียบความงามความสดใส
เหลือแค่ความทรงจำอันรำไร
กาลผ่านไปอีกหน่อยค่อยลบเลือน
ซึ
หน้าส่วนตัว
วันเกิดสมาชิก
สมาชิกใหม่
สมาชิกเขียนเยอะ
1376
14
