แนะนำสมาชิก

 
สมาชิก
ผลงาน

+++ เสียงสนธยา +++

วฤก

๏ ตะวันคล้อยลอยต่ำตอนค่ำแคล้ว 
จะละแล้วฤๅนี่สุรีย์ฉาย 
สิ้นทิวาลาลับราวดับวาย 
มิเหลือปลายปลูกใยใคร่คะนึง 

ม่านราตรีคลี่ผืนเข้ากลืนภพ 
โลกสยบยอมยอบใต้ขอบขึง 
ระงับอรรถสงัดคำเคยรำพึง 
หล่นก้นบึ้งบังตนจำนนใจ 

เมื่อสิ้นสิทธิอิสระที่จะกล่าว 
ทุกเรื่องราวร่ำลือคือข้อไข 
โฆษณาน่าเชื่อฤๅเชื่อนัย 
ป่าวร้องไปเป็นเปล่าความเปล่าฟัง 

ตะวันลับดับลงอยู่ตรงหน้า 
หมดทิวาฤๅสิ้นถวิลหวัง 
ต่อตอนรุ่งพรุ่งนี้มีพลัง 
ความเกลียดชังโชติฉานปานสุรีย์ ฯ 

๒๙ มิถุนายน ๒๕๔๘				
1618   8   0     love