สาย 'น้ำ' นิรันดร์
ทาสกวีแลเทพธิดากวี
สาย 'น้ำ' นิรันดร์
๏ จากนิรันดร์กลั่นกลายเป็นสายน้ำ
ค่อยเซาะซึมสืบตามท่ามขุนเขา
ละมัยหยาดรินหยดรดเบาเบา
จากหัวใจหม่นเศร้าแห่งสายธาร
๏ จากหยดน้ำหยาดงามเป็นธารน้ำ
รินไหลตามเส้นทางไร้ผู้ผ่าน
กร้านหินกร้าวเกาะแก่งทรมาน
เป็นปราการด่านคั่นกั้นทางไป
๏ แต่ธรรมชาติแห่งสายน้ำ...
ย่อมไหลตามเส้นทางที่สร้างใหม่
สร้างจากหยาดเรี่ยวแรงแห่งหัวใจ
ทลายล่วงขวากภัยอย่างลำพอง
๏ เจ้าเหนื่อยยากเหลือเกินหนอสายน้ำ
อุปสรรคคุกคามให้ขัดข้อง
ความขื่นขมตรมเศร้าเข้าครอบครอง
จนสายน้ำเจิ่งนองทั้งสองตา
๏ แต่สายน้ำที่ไหลผ่านใต้ธารดาว
สุกสกาวกระจ่างใสไร้ฝุ่นฝ้า
เมื่อสายน้ำจ้องมองธารดารา
เจ้าก็กลับงามส
หน้าส่วนตัว
วันเกิดสมาชิก
สมาชิกใหม่
สมาชิกเขียนเยอะ
2647
0
