เพียงลายลักษณ์อักษรที่ปรากฎ ยังแจ่มจดจำไว้กลางใจฉัน ทุกเนื้อถ้อยร้อยคำที่จำนรรจ์ ช่างเสกสรรสิ่งชอบไว้ปลอบใจ รักครั้งเก่าเผาจินต์แทบสิ้นหมด เพราะรักคุดคุกคามสุดห้ามไหว จิตที่เคยกล้าเก่งไม่เกรงใคร พอถูกไฟรักร้ายแทบวายวาง ฝืนกายหยัดยืนสู้เพื่อกู้หน้า ฝืนทีท่าเกลื่อนกลบหลบรอยหมาง ฝืนหน้ายิ้มแย้มผุดพิสุทธิ์ปราง แม้แก่นกลางใจช้ำก็จำทน จะไม่พบใครที่ไหนอีก จะหลบหลีกปลีกหนีที่สับสน จะหลบความวุ่นวายข่ายผจญ หลบรักรนร้อนรุ่มกลุ้มระอา..
หน้าส่วนตัว
วันเกิดสมาชิก
สมาชิกใหม่
สมาชิกเขียนเยอะ
1136
3
