..๏ เดียวดายใต้ผืนดาว
อัลมิตรา
..๏ ในคืนที่ท้องฟ้าดารดาษดาว
แ ต่ฉันกลับเหน็บหนาวรวดร้าวแสน
ดั่งเร่ร่อนแรมไกลในต่างแดน
อ้างว้างแม้นผู้คนมากค้นเจอ
แ ห ง น ม อ ง ดู ด ว ง ด า ว ที่ พ ร า ว ฟ้ า
แ ส ง ร ะ ยิ บ แ จ่ ม น ภ า ค ร า เ ส น อ
ไ ย ตั ว เ ร า ช อ ก ช้ำ พ ร่ำ ล ะ เ ม อ
เ ศ ร้ า กั บ ค ว า ม รั ก เ ก้ อ เ พ้ อ ลำ พั ง
โ อ้ ! ค่ำ คื น ดื่ น ด า ว เ ร า ห น า ว เ ห น็ บ
จำ กั ก เ ก็ บ น้ำ ต า ไ ว้ มิ ใ ห้ ห ลั่ ง
ณ ที่ ซึ่ ง ค ลั บ ค ล้ า ย ห ล า ย ค น ชั ง
เ พี ย ง ห นึ่ ง ห วั ง ค น รั ก จ ะ ภั ก ดี
ห วั ง ข อ ง ค น ต่ำ ต้ อ ย ด้ อ ย ว า ส น า
เ ห ลื อ เ พี ย ง ค ร า บ น้ำ ต า ม า แ ท น ที่
เ ห
หน้าส่วนตัว
วันเกิดสมาชิก
สมาชิกใหม่
สมาชิกเขียนเยอะ
1650
18
