ริมหาดทรายสาดซัดด้วยเกลียวคลื่น เดียวดายยืนอยู่เพราะหัวใจหาย เสียงคลื่นสาดซ่าซบกลบผืนทราย พร้อมหทัยถูกฝังทับยากกลับคืน สายลมผ่านพัดพบกระทบผิว บาดรอยริ้วร่างล้าหมดแรงฝืน แรงลมรักลบรอยความหวานชื่น บนแผ่นผืนยืนอย่างร้างวิญญา ชมจันทร์งามงามอย่างเคยเป็นไม่ เห็นจันทร์ไหมไร้แสงจะหรรษา จันทร์ยังโศกซึมเศร้าร้าวอุรา เจ้าจันทราร่ำร้องเป็นเพื่อนกัน ริมหาดทรายไร้รักอย่างเก่าก่อน สายลมวอนอย่าพัดอดีตผัน ชมจันทร์เศร้าพร้อมดาราหลากร้อยพัน ไม่มีวันกลับคืนได้เหมือนเดิม
หน้าส่วนตัว
วันเกิดสมาชิก
สมาชิกใหม่
สมาชิกเขียนเยอะ
1308
11
