สี่แยก
เมืองกรุงเทพของฉันในวันก่อน
ฟ้าอมรผ่องอำไพไม่เคยเฉา
ทั้งงดงามทุกยามดูไม่เบา
ใจคอยเฝ้าฝันใฝ่อยากไปเยือน
มาวันนี้เกิดอะไรไม่เหมือนเก่า
ดั่งมีเงาสุมไฟให้เสมือน
มีเมฆหมอกปกคลุมคอยรุมเตือน
เลยไม่เหมือนเมืองอมรแต่ก่อนมา
คนต้นเหตุตัวการใหญ่ไม่สำนึก
ยังชักศึกมาใกล้ไม่ห่วงหา
อยู่เมืองนอกแสนสบายกายอุรา
ใครถูกฆ่าถูกขู่กูไม่แคร์
รู้บ้างไหมเมืองไทยในตอนนี้
ดั่งอัคคีสุมใจให้ย่ำแย่
พี่น้องไทยฆ่าฟันหมั่นรังแก
เฝ้าแต่แพ้ชนะปะทะกัน
สงสารพ่อจับใจหาใดเหมือน
รอยยิ้มเลือยหายไปเฝ้าใฝ่ฝัน
เห็นคนไทยรบรามาฆ่ากัน
พ่อโศกศัล
หน้าส่วนตัว
1415
1
0
