ฟังนิยายรักเศร้าแทบเข่าอ่อน ฤทธิ์รักรอนรานใจให้ตรมฝืน ให้บางใครบางคนทนกล้ำกลืน ฝั่งรอยขื่นฝืนข่มลิ้นลมลวง ก่อกำแพงป้องกันความหวั่นไหว ปิดประตูหัวใจคล้องใส่ห่วง อยู่อย่างคนบ้าใบ้ไปตามดวง รักโรยร่วงรันทดหมดอาลัย วสันต์ผ่านนานปีสักกี่ฝน คิมหันต์ยลเยือนย้ำความหวั่นไหว เหมันต์หนาวร้าวรวดปวดทรวงใน เก็บหัวใจเก็บช้ำเป็นตำนาน ฟังนิยายเรื่องหลังยังไม่เบื่อ ช่างเหลือเชื่อรักเอยเคยว่าหวาน ใยทอดทิ้งคนท้อทรมาน ตราบล่วงกาลม๊ะมาดื่มเพื่อลืมเธอ แด่บินเดี่ยวสหายท่าน..ฯ
1900
4
0
หน้าส่วนตัว
