ถนนสายเก่า
ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องราวของพรหมลิขิตหรืออะไร
ที่ดลให้คนสองคนที่อยู่ห่างไกล....มาใกล้แค่ห่วงหา
เธอช่างเหงา...ฉันช่างฝัน....คล้ายฟ้าจะกำหนดมา
หรือเป็นเพียงฉันที่เข้าข้างตัวเองมากกว่า...เธอคิดว่าไง
ฉันทำความรู้สึกมากมายหล่นหายตามรายทาง
ตลอดชีวิตที่เคยอ้างว้างและไม่มีคนเคียงใกล้
มีหลายครั้งที่ผู้คนผ่านมา เพื่อจะผ่านไป
และฉันเองก็ไม่เคยเลือกจะเปิดรับใคร...อย่างจริงจัง
แต่วันนี้ ความรักมาเคาะประตูใจ
มาถามไถ่ถึงสิ่งที่ฉันได้ลืมหมดใจ ไปกับความหลัง
เพิ่งเรียนรู้ว่าคำบางคำช่างไร้ค่า....ถ้าไม่อาจสรรหาคนที่เหมาะจะฟัง
แต่วันนี้ฉันพร้อมแล้วจะบอกคำนั้นดังๆ....เธอพร้อมไหมที่จะฟัง...ฉันรักเธอ