หน้าส่วนตัว
แอบหวังลึกๆ ในใจ..อย่างหวั่นไหว
เผื่อเธอจะสนใจแลมาสบตากันบ้าง
ได้แต่เฝ้าห่วงหา อาทรอยู่ห่างๆ
ไม่กล้าแม้แต่จะก้าวย่าง
เดินเข้าไปพูดจา
จิตใจว้าวุ่นสับสน
อย่างไม่เคยเป็น
แหงนหน้ามองเห็นเมฆขาวปุกปุยบนฟากฟ้า
วาดฝันปั้นเมฆขาว
เป็นหน้าเธอที่ยิ้มมา
มองสบตากับฉัน
อย่างอ่อนโยนละมุนละไม
หลับตาพริ้มยิ้มแพรวพราวกับความฝัน
มีเพียงเธอและฉันในโลกแห่งความฝันอันสดใส
เพียงไม่นานเมฆกลายเป็นหมอกควันจางหายไป
ปลุกฉันให้ตื่นจากโลกแห่งความฝัน
สู่โลกแห่งความเป็นจริง..
1607
0
0
