สีลมัย
รอน้องนาย.....กลับ
เจ้าห่างหายอยู่แห่งหนสับสนไหม?
กลับไม่ถูกหลงห่างฤาอย่างไร
หรือพลัดไพรเรไรร้องอยู่หริ่งหริ่ง
รอน้องนาย.....กลับ
หลั่งเป็นสายกระเซ็นมิสุดสิ้น
เพรียกพร่ำร่ำเรียกกลับมิยลยิน
กลับคืนถิ่นดินแดนที่แสนรัก
รอน้องนาย.....กลับ
เจ้าห่างหายอย่างหาญหัก
ทุกรู้สึกเหยาะย่างเปราะบางนัก
คล้ายจักหักกับไม่หัก..ด้วยสายใยแห่งใจรักที่ถักทอ..
++กลับมาเพื่อทักทายกับสายรุ้งยามรุ่งราง++
คือแรงใจส่งให้พ่อเอก...แม่เจี๊ยบของน้องนาย
เด็กชาย ญาณวุฒิ ไชยแก้ว ห้องpicu รพ.หาดใหญ่.
++ดอกไม้บาน..บานนานพอนานเพื่อรอผีเสื้อสวย++