สายน้ำสีเงิน
กาลครั้งหนึ่ง เนิ่นนาน นานมาแล้ว
สองตายาย เลี้ยงไก่แก้ว แววสดใส
เฝ้าเอ็นดู ทะนุถนอม ดั่งดวงใจ
จนเจ้าไก่ สำนึกใน บุญและคุณ
เจ้าไก่ก็ ออกไข่ มาเจ็ดฟอง
ตาเฝ้ามอง ฟูมฟัก รักเกื้อหนุน
เมื่อเจ็ดใบ ได้ปริแตก แรกอรุณ
ยายเกื้อกูล เจ้าลูกไก่ ทั้งเจ็ดตัว
สองตายาย รักยิ่ง เป็นหนักหนา
เป็นยอดยา ยาใจ กันถ้วนทั่ว
เฝ้าดูแล ไก่แก้ว ทั้งแปดตัว
เสมือนตัว เป็นลูกรัก สมัครใจ
เจ้าไก่กล้า ก็ดูแล ลูกไก่แก้ว
ให้คลาดแคล้ว ป้องปก คอยขับไล่
ลูกไก่รื่น มีแม่ไก่ คอยคุ้มภัย
มิมีใคร ทำอะไร ลูกไก่ได้
มาวันหนึ่ง พระธุดงค์ มาข้างหน้
34568
2
0
หน้าส่วนตัว
