หน้าส่วนตัว
นิทานเก่า เขาเล่า เราจำได้
แพรวิไล คนงาม เมื่อยามสาว
ครั้งก่อนเอ๋ย เคยเด่น เป็นดวงดาว
เสน่ห์พราว หนุ่มจ้อง หมายปองนาง
หยิ่งทะนง หลงตน ปนความเขลา
แม่สาวเจ้า มิปลง ละลงบ้าง
ฐานะจน แต่ใจ ไม่ปล่อยวาง
ทำตัวอย่าง ก่อนเก่า เหมือนเจ้าเคย
งานเลี้ยงรุ่น เขานัด จัดหรูหรา
เพื่อนชวนมา ทรามวัย ไม่อยู่เฉย
ต้องแต่งตัว สวยใส มิให้เชย
จึงเอื้อนเอ่ย ยืมสร้อย เพื่อนห้อยคอ
เลือกสร้อยเพชร เม็ดงาม ดูล้ำค่า
เธอสง่า สวยยิ่ง เด่นจริงหนอ
ดาราเก่า เพลิดเพลิน คนเยินยอ
โชคร้ายรอ สร
2060
0
0
