ปาณาดี
พี่เอย.......
ยามพี่เผยรอยยิ้ม...ก็หวั่นไหว
อกใครหนึ่งวาบหวามด้วยความนัย
ว่าหทัย นั้นมีให้ ด้วยใจภักดิ์
พี่เอย....พี่รู้หรือไม่...
ความฝันใฝ่ช่างแสนไกลแต่เกินหัก
ความหนอ ความเอย ความรัก
เป็นทุกข์ เพราะตระหนักในรักนี้
ด้วยคงมิใช่คู่สร้าง
จึงได้เพียงอยู่ห่างๆ อย่างคนที่
รู้อยู่เต็มตรอง....หมองฤดี
มิมีวันที่พี่จะมอบรัก
รักพี่..............
ด้วยรู้อยู่ทุกนาที...ทุกตระหนัก
พี่มีแล้ว...คนนั้น....คนที่พี่รัก
แม้สักก้อย...กึ่งของรัก...ไม่มีน้อง
พี่เอย....อย่าได้รู้
ความเอ็นดู..และสายตาที่จับจ้อง
น้องจะเก็บเอาไว้ในครอบครอง
เป็นดวงใจอันใสผ่อง...ของดารา
อันความปราณีที่พี่ให้