นาคะพรรณ
ฉันเสพสุขดื่มกินศิลป์ภาษา
เลี้ยงชีวารจนาพาสุขสันต์
ฉันซึ้งแล้วเพ่งพิศวิจิตรอนันต์
เห็นสวรรค์วรรณกรรมอยู่รำไร
ฉันจึงเก็บรสคำที่พร่ำสอน
มาหนุนนอนก่อนนิทราพาหลับใหล
จนเคลิบเคลิ้มละเมอเพ้อฝันไป
แต่ไฉนฝันร้ายกลับกลายมา
ภาพนิมิตรวิปริตคิดประหลาด
เห็นกระดาษขาดวิ่นสิ้นภาษา
วิหคตกรังร้างห่างนภา
หมู่ดาราหลบหน้าคืนราตรี
บทประพันธ์วรรณกรรมดูดำหมอง
คีตร้องร่ำไห้ถูกป้ายสี
สังคมทรามด่างพร้อยรอยวลี
บทกวีซึมเศร้าเหงาอุรา
สะดุ้งตื่นสุดตัวด้วยกลัวฝัน
ร้องเสียงลั่นตัวสั่นขวัญผวา
หยิบสมุดขึ้นพลางจรดปากกา
เขียนภาษาเรียงอักษรเป็นกลอนกานต์
ขอดวงดาว
1335
4
0
หน้าส่วนตัว
