หอมดอกลำดวน
หยาดน้ำค้างพร่างพรายในสายหมอก
เพียงเย้าหยอกหยัดท้ากับหญ้าท่วม
ประกายเกล็ดใยย้อมที่หลอมรวม
อณูร่วมกรองกลั่นอย่างบรรจง
หมายมาอ้อมโอบถิ่นโอบติณพฤกษ์
ด้วยผลึกเพริศพรรณบรรเลงสรง
จนยืนยั่งผายผงาดพิลาสทรง
เด่นดำรงปรุงประทับอยู่นับนาน
เพชรน้ำค้างเจิมขวัญเมื่อวันรุ่ง
จุมพิตทุ่งเถื่อนไพรทั่วไพศาล
จะปลุกปวงมาลีให้คลี่บาน
ดำเนินการแต่งหล้าให้ลาวัณย์
พิศภาพพิมพ์ท่ามกลางน้ำค้างหมอก
สัพยอก..สรรพสิ่งดังมิ่งขวัญ
จนเวลาเริ่มคั่นความสัมพันธ์
ค่อยค่อยบั่นทอนเถือต่อเยื่อใย
เมื่อรังสีแห่งสูรย์พิบูลย์ส่อง
ม่านละอองน้ำค้างก็จางหาย
มวลมาลีหลากเสี้ยวต้องเดียวดาย
และงอกงามเฉิดฉายอย่างด
2613
9
0
หน้าส่วนตัว
