ไกลห่างว่างเปล่าราวใจแตก ใจต้องแบกความร้าวรานสะท้านไหว รับความช้ำมามากจากคนไกล แค่เพียงไร้ซึ่งสินทรัพย์เพราะอับจน เคว้งคว้างบนทางที่หนาวเหน็บ หอบใจเจ็บเก็บใจร้าวคราวสับสน หลบไปหาเวลาเก่าเร่าร้อนรน ทางวกวนอยากได้คนที่รักกัน แค่เพียงอักษรแค่กลอนรัก อยากรู้จักมากกว่าใครที่ใจฝัน เป็นคนหนึ่งที่แอบเพ้อพึงรำพัน ใต้แสงจันทร์วันนี้ว้างช่างเหงาใจ อยากสนิทชิดใกล้ด้วยใจหม่น อยากมีคนสมานแผลแก้ใจไหว ถึงคนห่างต่างที่พักรักสุดใจ ขอเป็นใครที่เธอรักเพียงสักครา