แก้วประเสริฐ
* วันที่สุดซึ้งแห่งหัวใจ *
มองดอกไม้แรกแย้มแซมสุดสวย
กลิ่นระรวยชวยชื่นรื่นนาสา
สีขาวสะอาดปราศราคีที่มีมา
อีกมากมายสีพาเพลินเจริญใจ
รสระรื่นฝากไว้ในสวนขวัญ
มวลแมกไม้นานาพันธุ์นั้นสดใส
บ้างกลิ่นหอมถนอมกลิ่นดูไฉไล
คลุกเคล้าไปคล้ายสตรีมีหลากพันธุ์
วันนั้นเล่ามัวเฝ้ามองต้องชะงัก
กลุ่มนงลักษณ์พักตร์พริ้มมีสีสันต์
กระตู้หวู๊ดูเห็นแปลกผ่านมาพลัน
เหล่าเธอนั้นหยุดมองจ้องดูเรา
นึกว่าชมดอกไม้ที่ในสวน
ที่อบอวลด้วยกลิ่นรวยรินเคล้า
แต่แปลกใจใยมองจ้องดูเอา
ซุบซิบเราเจ้าหัวร่อต่อกระซิก
คิดหลงรูปตัวเองดังเพลงร้อง
รูปหล่อจนสาวจ้องมิหลบหลีก
ยืดหน
หน้าส่วนตัว
1218
17
0
