กิตติกานต์
...หากเหนื่อยนักพักใจมองปลายฟ้า
เพียงหลับตาปิดม่านลานโลกวุ่น
น้อมดวงจินต์สงบวางอย่างละมุน
ทอดแขนให้เธอหนุน...จนอุ่นใจ
...พักเถิดหนาดวงใจให้หายล้า
ค่อยฟันฝ่าโลกกว้างทางฝันใฝ่
มหานทีลึกล้ำหากข้ามไป
อาจจมได้หากไม่ระวังตน
...กอบเก็บใจให้พร้อมย่อมดีกว่า
ปรารถนาเพียงใจเธอหายหม่น
ฟ้าหลังฝนสดใสในกมล
ก้าวให้พ้นทุกข์ทวีที่ถมทรวง
...กลางอ้อมใจจัดไว้ให้เธออยู่
โปรดรับรู้จอมใจว่าใครห่วง
จงลืมโลกโศกเศร้าเฝ้าหลอกลวง
ก่อนถูกช่วงชิงใจ...จนไกลเกิน.
..................................................
.................................กิตติกานต์.
1469
13
0
หน้าส่วนตัว
