ฝากฝัน
มองลมหนาวพราวหมอกยิ่งตอกย้ำ
ว่าน้ำคำรักแท้แน่จริงหรือ
ในชุมชนคนเก่าเขาเล่าลือ
คนใกล้มือยื้อใจเธอไปครอง
มิอยากเชื่อเมื่อเห็นจำเป็นเชื่อ
เธอไม่เหลือเยื่อใยใจสนอง
สิ่งที่คาดวาดหวังตั้งใจปอง
เธอมิมองร้องหามาคว้าชม
ที่หมายใหม่ใหญ่กว่าเธอหาพบ
รักเก่าจบสบค่าว่ารักขม
โอ้คำหวานพาลหายกับสายลม
เก็บความตรมข่มไว้ใต้น้ำตา
ขอให้เธอเจอสุขทุกห้วงฝัน
รักนิรันดร์มั่นใจในภายหน้า
เขารักเธอเสมอเหมือนเดือนดารา
คอยโอบฟ้าราตรีทุกวี่วัน
ส่วนคนช้ำจำถอยเพราะด้อยค่า
ต้องหลบหน้าลาร้างทางเคยฝัน
มิเสียใจในชะตาโศกจาบัลย์
มุ่งฝ่าฟันผันร่างสร้างตัวตน
มองลมหนาวพราวหมอกยิ่งชอกช้ำ
ด้วยถลำคำคน
1741
7
0
หน้าส่วนตัว
