นกตะวัน...ผู้หญิงไร้เงา
ยังคงอยู่ในใจเธอ
นกตะวัน
ฉันอยู่นี่ที่รักประจักษ์ไหม
อยู่กลางใจให้เจอหากเพ้อหา
คอยห่วงหาอาลัยไม่สร่างซา
ซึ้งคุณค่าความรักแสนภักดี
ถ้าตัวฉันนั้นไปไกลสุดโลก
เธออย่าโศกเศร้าใจให้หมองศรี
ถึงเนิ่นนานผ่านหายแม้หลายปี
แต่ฉันนี้มีเธอเสมอไป
เลิกหงอยเหงาเศร้าสร้อยหยุดน้อยจิต
เรื่องเพียงนิดน้อยนักอย่าผลักใส
แม้ต้องพรากจากกันนั้นแสนไกล
ฝากหัวใจใกล้เธอเจอทุกทาง
ด้วยหนทางระหว่างกันแม้กั้นได้
ระยะใจจดกันยากกั้นขวาง
หากเราสองครองใจไม่จืดจาง
รักไม่ร้างนิรันดร์ฉันมั่นใจ
ยังรักเสมอและซื่อตรง