ปรีดี อู่ทรัพย์
จำต้องข่ม
พูดถึงรัก..หลายคนว่า..เร็วกว่าเสียง
หลายคนเถียง..ก็มักว่า..เร็วกว่าแสง
หลายคนบอก..ว่ารักนี้..มีสีแดง
หลายคนแย้ง..รักนี้..มีสีดำ
เผอิญแส่..เอาหัวใจ..ลงไปเจ็บ
กับคำเหน็บ..แนมใจ..ให้ถลำ
หวังได้สุข..แต่ได้ทุกข์..ก็เวรกรรม
ไม่คืนคำ..ที่รัก..ที่สัญญา
โลกยังกว้าง..ทางข้างหน้า..ยังมีมาก
พบแล้วจาก..แล้วก็พบ..คบคนหน้า
ไม่มีรัก..ที่จะเสริม..เติมอุรา
ก็ต้องลา..มิใช่..เป็นการรอ
หัวใจบอก..หัวใจ..อย่าไปหา
ดวงตาบอก..ดวงตา..อย่ามาขอ
ห้ามหัวใจ..ไม่ฟัง..นั่งเป็นตอ
ปิดตาก็..ยากเย็น..ยังเห็นเงา
บังเอิญเป็น..นักกลอน..จึงอ่อนไหว
ปล่อยหัวใจ..ไปตามแรง..ทุกแห่งเศร้า
ต้องตีกรอบ
805
1
0
หน้าส่วนตัว
