เสมอจุก
ฟ้าสลัวมัวเมฆมาบังแสง
ทินกรอ่อนแรงแฝงไศล
ดูอึมครึมซึมเซาด้วยเงาไพร
โศลกใจสลัวลางอยู่กลางทรวง
สลดหวนครวญหาสุดาขวัญ
แต่จากกันสามปีที่เลยล่วง
โอ้กรรมหนอก่อเกิดสุดาดวง
แล้วใยลวงสุดาดับลงกับดิน
ณ ปลายฟ้าสุดาน้องจะร้องหา
ด้วยพี่ยาอยู่ไหนให้ถวิล
จะเหลียวซ้ายแลขวาผวาจินต์
ดูอ้างว้างร้างสิ้นจะยินยล
จะครวญขลุ่ยสารถีที่เจ้าชอบ
ประโลมปลอบมิ่งขวัญสักพันหน
ให้เนื้ออ่อนผ่อนคลายกายกมล
เถอะทุกข์ทนทรมานจงผ่านไป
ตะวันสิ้นแสงโสมประโลมส่อง
โสมจะคล้องสองเราให้เข้าใกล้
หลับเถิดหนาขวัญสุดาอย่าอาลัย
พี่จะกล่อมดวงใจให้นิทรา
.....................................................