whitelily
เพราะเหงาใช่ไหมคนดี
เธอถึงมีใครคนใหม่
เพราะห่างไกลแสนไกล
เธอถึงมีใจเปลี่ยนไป
เพราะลืมความสุขของวันวาน
เธอถึงเดินผ่านหน้าฉันไป
เพราะใจไม่เหลือแล้วเยื่อใย
เธอถึงไร้แม้คำ "เอ่ยลา"
วันพรุ่งนี้ฉันคงเหงา
เพราะหัวใจเคล้าน้ำตา
เพราะไม่มีใครให้โทรหา
เพราะกายาไร้เธอเกี่ยวแขน
เมื่อฉันเริ่มชินกับความเหงา
เรื่องบางเบาที่เจ็บแสน
คงเจือจางไปตามแผน
ที่แปลนด้วยวันและเวลา
เมื่อฉันยิ้มรับวันใหม่
โลกใบกลม ๆ คงนำพา
"มิตร" คนใหม่ที่โหยหา
ให้ได้มาพบและรู้จัก
วันนี้นั่งคิดถึงความหลัง
ที่พังโดยไม่ได้ตั้งหลัก
เพราะเธอไม่แคร์และไม่รัก
แต่กับเชิดชูรักครั้งใหม่
ขอบคุณนะสำหรับอดีต