จากปลายฝนหล่นร่วงสู่ห้วงหนาว เม็ดฝนพราวหมอกพรมห่มความฝัน คล้ายน้ำตาหัวใจคนไกลกัน รอยคืนวันบอกผ่านกาลเวลา อยู่ใกล้ไกลหนใดส่งใจถึง รอยตราตรึงฝังฤทัยอาลัยหา อยากลบรูปจูบรอยคอยเรื่อยมา น้ำในตารินผ่าวร้าวร่วงริน ฤดูกาลเปลี่ยนผันอยากพานพบ ถึงคราวจบหรือไรเยื่อใยจีงไร้สิ้น เจ็บปวดแปลบเหมือนมีดกรีดเลือดหลั่งริน อยากขาขินกลับชอกช้ำจำติดตา อยากเยียบเย็นหัวใจไร้ความรู้สึก กลับถลำลงล้ำลึกเจ็บปวดปร่า มีสักวันหัวใจคงชินชา หนาวน้ำตาหนาวที่ใจเพราะใครลืม