ถ้าจันทร์โศก วิปโยค โศกแท้หนอ
จันทร์อย่ารอ หรืออัดอั้น ตันใจหนา
ปล่อยมาเถิด น้ำใสใส ไหลออกตา
ดวงจันทรา คงคลายบ้าง จางทรวงใน
จันทร์อย่าเศร้า แค่ดาวหล่น ลงจากฟ้า
อย่าโศกา คราพิรุณ จะหวนให้
มองลงมา ฝนฟ้าสั่ง ดั่งตั้งใจ
บดบังแสง แห่งฤทัย ของดวงจันทร์