คีตากะ
หยาดพิรุณโปรยปรายลงมาแล้ว
นักพรตแน่วจิตหนึ่งพึงค้นหา
เงาตะเกียงวูบไหวพลิ้วไปมา
แฝงสัจจาแห่งจิตพินิจตรอง
หยาดพิรุณโปรยปรายแล้วหายลับ
กาย-จิตดับเวียนไปไร้เศร้าหมอง
น้ำค้างบนยอดหญ้าน่าชวนมอง
ยามสายล่องหนหายมลายไป
หยาดพิรุณโปรยปรายราวสายน้ำ
เย็นชุ่มฉ่ำอีกคราน่าหลงใหล
หนุ่มสาวคู่เคียงรักถักสายใย
เปี่ยมน้ำใสใจจริงอิงแอบกัน
หยาดพิรุณโปรยปรายมาทายทัก
สายลมยักย้ายเต้นเป็นสุขสันต์
แดดอ่อนอ่อนยอแสงแห่งสายัณห์
รุ้งลาวัณย์ทาทาบฉาบขอบฟ้า
หยาดพิรุณโปรยปรายยามสายสาย
เด็กเริงร่ายวิ่งเล่นเช่นปักษา
ดอกไม้ชื่นคืนชีพกลีบงามตา
แมกไม้พาฟื้นตื่นจากคืนหลับ....
2349
3
0
หน้าส่วนตัว
