กอกก
เศร้า..และเหงาใจ
เที่ยวตะลอน นอนกิน ต่างถิ่นที่
ชีวิตมี มุ่งหมาย แค่ปลายฝัน
สุข โศก เศร้า เคล้าคละ ปะปนกัน
ตามตะวัน วุ่นว้า หาใจตน
หนาวยะเยือก เกลือกช้ำ กระหน่ำซัด
ชีวิตพลัด พรากมา กลางป่าสน
ลมหนาวพลิ้ว ปลิวเศร้า คลุกเคล้าปน
ความหมองหม่น ห่อหุ้ม เข้าสุมใจ
ประสานมือ คือประคอง สองแขนสอด
แล้ววางลอด รับต้นคอ รอดาวใส
ลมเย็นพรม ระทมซัด สะบัดไกว
เข้าลูบไล้ โลมร่าง หว่างนอนดู
ดาวกระพริบ ยิบฟ้า เวลาเปลี่ยว
ชีวิตเดี่ยว ดุ่มมา คราอดสู
แสงระยับ กับจิตมัว ทั่วดอยภู
เลียแผลอยู่ อย่างเงียบ เรียบเหมือนเคย
เขาเอย เขาสูงหนาว...
หน้าส่วนตัว
1127
20
0
