suprapai
ไม่รู้ทางไม่รู้ที่ไม่มีทิศ
ไม่มีสิทธิ์ไม่มีส่วนไม่หวนหา
ไม่อ่อนไหวไม่อ่อนหวานไม่ด้านมา
ไม่เก่งกล้าไม่เก่งหลง..คนตรงตรง
อยากกวาดคลื่นลมทะเลเห่สลด
ใช่ประชดกดดันใครเสือกไสส่ง
อิ่มฟ้าดินกินต่างทุกข์สุขดำรง
มิได้หลงตนเอง...เกรงอันใด
อารมณ์สาดกราดเกรี้ยวเกี่ยวพันโลกย์
พร่ำโศลกกรรโชกข้ามน้ำฟ้าไศล
ปฏิสนธิวิบากกรรม..มิร่ำไร
กรรมของใครก็ของใคร...ไม่ตอแย
ร้าวลมหนาวกร้าวลมร้อนย้อนซ้ำซาก
เหมือนคนฝากรักซ้ำคำตีแผ่
ซ่อนอารมณ์ขมอาลัยให้ดูแล
ยิ่งอ่อนแอ...แพ้เช่นนี้..ชั่วชีวิต
หวนไห้..อะไรใฝ่ฝัน
ผูกพัน..อะไรใฝ่จิต
อะไร..ละมุนครุ่นคิด
ฉันผิด....คิดตามความจริง
หัวใจใคร