เหมือนชีวิต หมดสิ้น แสนเศร้าโศก โลกทั้งโลก เหี่ยวแห้ง แล้งที่สุด หมดอาลัย ตายอยาก เพราะรักคุด เธอไปมุด อยู่ที่ไหน ไม่มาแล ดูทำเฉย แกล้งไม่รู้ ว่าพี่รัก น่าตีนัก น้องสาว เจ้าไม่แล เทียวลงกลอน ขึ้นลง ไม่แยแส พี่ชะแง้ ก็มองผ่านไม่หันมา นึกสงสาร ตัวเอง เสียยิ่งนัก เรื่องความรัก หมดแรง ในศรัทธา จึงบอกผ่าน กลอนนี้ ที่ส่งมา ให้ศรรกรา หรือใครใคร ได้อ่านกัน