เรไร
เพียงเท่านี้ พอไหม ใช่อักโข
ไม่ใหญ่โต โก้หรู ดูสง่า
เท่ากำปั้น น้อยน้อย ด้อยราคา
หรือไร้ค่า ถ้าฤดี พลีให้ใคร
หลายคืนหนาว ร้าวรวด เจ็บปวดแท้
ว่าดวงแด โดนเขี่ยทิ้ง ยิ่งสงสัย
ที่จำยอม น้อมถวาย ทั้งกายใจ
น้อยเกินไป สิ่งวาดหวัง จึงพังครืน
ขอขอบคุณ ความว่างเปล่า เหงาดวงจิต
คงตามติด ยากจะพราก ยากจะฝืน
ขอเก็บเศร้า ใส่กระเป๋า ขอเอาคืน
ไม่อยากยืน สะอื้นไห้ ใครได้ยิน
คงไม่นาน ความอิดโรย ความโหยหวน
ที่คร่ำครวญ ร้าวอก คงผกผิน
อย่างเขาว่า เป็นหมา เห่าเครื่องบิน
เมื่อแรงสิ้น ลิ้นห้อย ก็ถอยเอง
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
......เจ็บคอจัง......
@@@@@@@
หน้าส่วนตัว
3009
18
0
