คนบ้านบัว
คือสายลมพรมพลิ้วพัดปลิวผ่าน
นำความหวานลวงกันจนหวั่นไหว
พาความหวามถามข่าวคราวของใจ
จนหลงใหลพาลปลื้มลืมไม่ลง
คือลมรักหรือลมลวงล้วงไม่ถึง
นิ่งคะนึงอยู่นานพาลลุ่มหลง
เพียงพลิ้วผ่านแผ่วไปไม่มั่นคง
มิเคยปลงถวิลหาจะคว้าลม
คือลมหลอนอ้อนให้รักแล้วหักเห
คนว้าเหว่ได้ชื่นเพียงคืนห่ม
ยามลมร้างอาวรณ์นอนระทม
คืนฝนล่มน้ำตาร่วงเต็มดวงมาน
คือสายลมสะบัดโลมพัดพลิ้ว
ไหวหวามหวิวซ่านกมลจนฝันหวาน
เคลิบเคลิ้มคำปลอบชีวาคราร้าวราน
ลมสมานเพียงชั่วคราวหนาวอุรา
คือสายลมพรมใจในค่อนดึก
ที่ส่วนลึกของชีวินถวิลหา
สายลมรักปักใจแก้วแล้วจากลา
รอลมล้าหยุดพักในสักวัน
คือลมล่องไล้นทีไม่มีหยุด
1553
3
0
หน้าส่วนตัว
