หน้าส่วนตัว
ที่ หัวใจครวญคร่ำร่ำโหยไห้
ใด นะใดเกาะกุมสุมจิตเศร้า
มี รักก็รักคุดพุดโธ่!เรา
รัก ชอบเขาข้างเดียวเปลี่ยวเหลือทน
ที่ ผิดพลั้งยั้งใจไว้ไม่อยู่
นั่น เพราะรู้เกินรับสุดสับสน
มี ทางใดผ่อนเศร้าเราสามฅน
ทุกข์ เสียจนหม่นหมองนองน้ำตา
เมื่อ กลืนกล้ำจำอยู่สู้กลืนกล้ำ
ไม่ กลัวช้ำคำเล่ห์เสน่หา
มี เพียงใจย่อยยับอับราคา
รัก ปวดปร่าเจ็บแปลบแสบเหลือทรวง
ก็ น้ำตาร่วงหล่นจนรินหลั่ง
ไม่ หยุดยั้งเพราะลึกยังนึกห่วง
มี ความเหงาติดตามเฝ้าถามทวง
ทุกข์ จะล่วงจากกันเมื่อวันใด?๚๛
4999
16
0
