ภาพแห่งฝันฉันไม่รู้ว่าอยู่ไหน ภาพแห่งความเป็นไปที่ใจหวัง ภาพแห่งความสดใสในเอวัง ภาพแห่งความจีรังและยั่งยืน... มันเป็นเงาเบาบางอย่างชั่วครู่ ฝันแล้วตื่นยืนอยู่ไม่รู้สิ้น แต่ทำไมจำได้ให้อาจิณ เหมือนชีวินอินประสบไปพบพาน... เธอแห่งฝันฉันจำย้ำเสมอ แต่ว่าเธออยู่ที่ไหนในใจฉัน เธอเข้ามาหาฉันได้อย่างไรกัน ใครส่งฝันนั้นมาช่วยหาที... อย่าให้กาลอันเวลามาเลยผ่าน ทำความฝันพลันมลายแหนงหน่ายหนี ทำให้ฉันรอต่อไปก็ไม่ดี เหมือนคนที่มีเวลาให้ละลาย...