sodasasa
ณ คืนหนาวเคล้าหวานใต้จันทร์เงียบ
สายลมเฉียบพัดไหวให้วาบหวาม
จึงซุกตัว ณ ผ้าอุ่นกรุ่นคืนงาม
หลับตาตามผ้านุ่มและพุ่มไฟ
แต่สายลมอุ่นอุ่นกรุ่นกระทบ
สัมผัสพบสิ่งอุ่นลุ้นเคลื่อนไหว
ให้รู้สึกสิ่งนั้นหวั่นข้างกาย
แล้วโอบไอแขนแกร่งแฝงเข้ามา
ลมหายใจจากเขาอุ่นราวฝัน
สัมผัสอันแนบใกล้ไม่ผวา
เสียงคุ้นๆเอ่ยไอใกล้ดวงตา
กระซิบมา ฝันหวาน นะคนดี
ใจที่หนาวกลับอุ่นละมุนซึ้ง
ด้วยตราตรึงคำกล่าวเคล้าสุขศรี
ฉันจึงหลับกับอกอุ่นรักมี
ณ ราตรีแสนหวานคืนฝันพราว
ขออยู่ในอกอุ่นละมุนรัก
ให้นานนักหลับใหลในกลางหาว
เพราะรู้ดีเพียงฝันกลั่นเรื่องราว
แต่ทุกคราวหลับตายังตราตรึง
โอบกอดอุ่นจริงเพียงแค่เ