ภิรวดี
กี่นาทีที่ใจหม่นทนกล้ำกลืน
กี่วันคืนที่ขื่นขมระทมเศร้า
กี่เดือนปีที่เธอจากพรากรักเรา
กี่ค่ำเช้าที่ฉันเหงาเฝ้าตรอมตรม
วันเวลาพาปัดเป่าบรรเทาเจ็บ
ใจหนาวเหน็บเคยเก็บทุกข์เริ่มสุขสม
ความหมองหม่นโดนพัดไปกับสายลม
ใจที่จมและขมขื่นเริ่มตื่นมา
แล้ววันหนึ่งถึงอีกวันฉันเริงรื่น
จิตสดชื่นยืนแหงนมองบนท้องฟ้า
ไม่ทันไรใครคนหนึ่งเดินเข้ามา
เอ่ยคำว่า "ขอโทษนะ..อย่าโกรธเลย"
ลืมไปแล้วหรือคนดีหลายปีก่อน
ฉันอ้อนวอนไม่ให้ไปใยเธอเฉย
แล้วกลับมาขอให้รักเป็นเหมือนเคย
อยากชดเชยที่เคยทำฉันช้ำใจ
ฉันไม่โกรธโทษเธอหรอกบอกให้รู้
ใจฉันสู้อยู่ทุกวันไม่หวั่นไหว
ฉันลืมเศร้า ลืมเจ็บช้ำ ลืมทุกข์ใจ
เธอเป็น
1444
2
0
หน้าส่วนตัว
